cev kadınlar avrupa voleybol şampiyonası 2026

CEV Kadınlar Avrupa Voleybol Şampiyonası 2026
21.08.2026 – 06.09.2026
# takım o g m a y av p
A grubu
1Polonya5501531214
2Türkiye541145913
3Slovenya53210828
4Almanya523710-36
5Letonya514714-73
6Macaristan505215-131
B grubu
1Sırbistan5501511415
2Çek Cumhuriyeti541135812
3Yunanistan532101008
4Bulgaristan523711-45
5Ukrayna514612-64
6Avusturya505315-121
C grubu
1Belçika5501541113
2Hollanda541146812
3Azerbaycan53210918
4Romanya514912-36
5Portekiz523712-55
6İspanya505315-121
D grubu
1İtalya5501511415
2Fransa541134912
3İsveç532101007
4Hırvatistan523813-55
5Slovakya514712-55
6Karadağ505215-131
  1. 3 yıl sonra italya'yı mağlup etmeyi başarıp şampiyon olduk. ❌ 1-3 x vnl 2024 ❌ 0-3 x paris 2024 ❌ 0-3 x paris 2024 ❌ 2-3 x hazırlık maçı ❌ 2-3 x vnl 2025 ❌ 2-3 x wch 2025 ❌ 1-3 x hazırlık maçı ❌ 1-3 x vnl 2026 ✅ 3-2 x eurovolley 2026
  2. 🥇 mvp: melissa vargas 🥇 en iyi pasör çaprazı: melissa vargas 🥇 en iyi smaçör: derya cebecioğlu & myriam sylla (italya) 🥇 en iyi libero: gizem örge 🥇 en iyi orta oyuncular: hena kurtagic (sırbistan) & zehra güneş 🥇 en iyi antrenör: daniele santarelli
  3. zehra güneş: italya karşısında kolay bir final yaşamadık. bazen oyunun içindeydik, bazen oyun bizden uzaklaşıyordu. bir seti 25-12 kaybettiğinizde o skor yalnızca tabelada kalmıyor. insanın zihnine de girmeye çalışıyor. “belki bu gece sizin geceniz değil” diyor. o sırada yapabileceğiniz tek şey, bir sonraki topu düşünmek. sonra bir sonrakini. molaya girerken mile, sizin aşina olduğunuz adıyla vargas duygularını dışarı yansıttı. o anı anlatmak benim için kolay değil. çünkü orada büyük bir konuşma yapılmadı. söylenmiş çok etkileyici bir cümle de yoktu. bazı arkadaşlarımla göz göze geldik, sonra hepimiz mile'ye sarıldık. onu teselli etmek için ne söylememiz gerektiğini düşünmedik. zaten konuşmamıza gerek de kalmamıştı. aynı yorgunluğu, aynı baskıyı, aynı isteği taşıyorduk. birbirimizin ne hissettiğini biliyorduk. işte o anda maçı kaybetmeyeceğimizi anladım. italya birdenbire daha zayıf hale gelmemişti. bizim yorgunluğumuz da geçmemişti. tabelada bize verilmiş hiçbir güvence yoktu. ama birbirimizi yalnız bırakmayacağımızı görmüştük. benim o anda hissettiğim buydu. takım olmak, herkesin aynı anda en güçlü mental durumda olması değil. böyle bir şey zaten mümkün değil. birimiz yoruluyor, birimiz hata yapıyor, birimizin zihni karışıyor. önemli olan, o anı görebilmek ve arkadaşını orada tek başına bırakmamak. aslında o molada birbirimize “buraya kadar beraber geldik, buradan da beraber çıkacağız” demiş olduk. bunu sesli söylemedik ama hepimiz anladık. sonra sahaya döndük.

entry girmek için giriş yap ya da kayıt ol.